طراحی کوله پشتی

به طور کلی، کوله پشتی ها به یکی از چهار دسته تقسیم می شوند: بدون قاب، بدون فریم، قاب، قاب و بسته های فانی. هنگامی که قاب کیسه ای وجود دارد، با انتقال بیشتر وزن به باسن و پاها، از قاب کیسه برای حمایت از کیسه و توزیع مناسب وزن محتویات آن در کل بدن استفاده می شود. در نتیجه، بیشتر وزن به شانه‌ها منتقل می‌شود و احتمال آسیب ناشی از فشار بند شانه کاهش می‌یابد (بسیاری از کوله‌پشتی‌هایی که فقط بند دارند ممکن است بر وضعیت بدن افراد بالای 14 کیلوگرم (30 پوند) تأثیر بگذارند) و محدوده بالایی بدن محدودتر است. حرکت - جنبش. بیشتر کوله‌پشتی‌ها را می‌توان با مکانیزم سگک، زیپ یا بسته شدن کیسه خشک بست، اگرچه برخی از مدل‌ها از قفل سیمی با محفظه اصلی استفاده می‌کنند.

کوله پشتی با یک یا چند جیب است که بر روی سینه کاربر آویزان است و به گونه ای بارگذاری می شود که بارهای جلو و عقب تقریباً برابر باشند. بیشتر بار در بسته fanny توسط باسن حمل می شود. سیستم بارگذاری ایده‌آل نباید با وضعیت، تعادل و قدرت مانور طبیعی پوشنده تداخل داشته باشد. بار باید به طور یکنواخت روی ساختار استخوان توزیع شود و نیروهای نامتعادل بر روی بدن ایجاد نشود.